Nieuws

Recensie Bries Algemeen Dagblad

Kroos op haar kwetsbaarst in Bries
Door ARNO GELDER

AMSTERDAM - Sara Kroos maakt sterk autobiografisch getint cabaret. In Bries, de opvolger van Zoetgevooisd waarvoor de 26-jarige cabaretière in 2007 werd onderscheiden met de Neerlands Hoopprijs, is die persoonlijke aanpak nog sterker voelbaar. .


 

FOTO MARCEL HEMELRIJK


 In haar vorige programma’s verschool ze zich soms achter de theatrale façade van de tomboy met de ongemanierde poses en grote bek. Bries toont Sara Kroos op haar kwetsbaarst.

Ze houdt een hartstochtelijk pleidooi voor oprechtheid, mededogen en tederheid in een wereld vol ‘geplastificeerde prefab nostalgie’, een maatschappij met waxinelichtjes die naar grootmoeders appeltaart geuren en waarin eenzame vrijgezelle vrouwen kaarsen kopen met de lucht van ‘zweet en zaad’. Zelf heeft ze zich ook tegen de liefde gewapend. En: ,,Als je het niet in de hand hebt, doe je toch alsof?’’

Sara Kroos werkt dat thema wonderschoon uit, waarbij haar muzikale bondgenootschap met Martijn Breebaart (toetsen) en Bas Mulder (gitaar/bas) aan kracht en diepte wint. Ze vertelt en zingt over haar eenzaamheid en verlatingsangst, haar momenten van intens geluk en over haar 4-jarige dochter Julia in een boze samenleving vol oneerlijke mores en codes: ,,Ze liegt, bijt en blaft niet - zo kan ze niet naar buiten.’’

Hoewel Bries had kunnen doorslaan naar een avond therapeutische kleinkunst, kiest Kroos voor een aardse benadering waarin ze haar naaktheid relativeert met humor, spot en optimisme. ,,Ik ben hier om te durven blijven,’’ zingt ze. Bries is de voorstelling die het authentieke talent van Sara Kroos nog eens onderstreept.