Het woord pashokje klopt niet bij het feit dat ik veel kleding niet pas die ik ga passen in dat hokje. In het kader van het thema Behoud van een Gemiddeld Goed Zelfbeeld heb ik mijzelf al aardig wat moeten beloven. Daar zitten ook een aantal beloftes bij rondom de kledingwinkels. Ik mag van mijzelf geen kleding passen als ik a) ongesteld moet worden
b) ongesteld ben c) maar niet ongesteld wil worden. Vooral bij optie c voel ik mij als een bijna te ontploffen zeekoe. Ik heb de beginnersfout al een paar keer gemaakt om dan toch een broek te willen passen. Vooral bij de spijkerbroek is dat een garantie voor de schrik van de dag: alles zit te strak en niets staat. Ik kan dan zowel die broek als dat gevoel niet aan.
Kledingwinkels kennen vele valkuilen. Ik ben vrij etalage-gevoelig. Ik bedenk mij niet thuis dat ik iets nodig heb om dat vervolgens te gaan kopen; ik denk bij alles wat ik in de etalages zie dat ik het nodig heb. Vooral na het niet passen van een kledingstuk, kan ik mij nog wel eens storten op andere producten die ik niet hoef aan te trekken in een hokje. Voor iedere niet passende broek heb ik wel een leuk boek gekocht. Ik kan je verzekeren: ik lees heel veel.
Het gedrag van verkopers in kledingwinkels ligt gevoelig. Een verkoper die bij het gordijntje vraagt hoe het me staat terwijl ik mijn schoenen nog aan het uitdoen ben is vervelend, maar een te hippe winkel waarbij niemand op of omkijkt naar je is net zo naar. Als een verkoopster mij bemoedigend toespreekt dat de grootste maat die ze heeft echt heel ruim valt dus dat moet echt wel lukken... ga ik altijd heel bang het pashokje in. En ik wil ook niet horen bij hele hoge hakken waarop ik zwikkend de winkel probeer te doorkruisen, dat ze echt heel lekker zitten. Dat zitten ze niet en jij hebt ze niet aan.
Badpakken en lingerie staan met stip op nummer 1 van de pasnachtmerrie. Ik ben ook altijd bang voor dat plastic stickertje in het kruis. Dat zou dan hygienisch zijn, maar als iedere vrouw dat badpak past op dat kruisje is het net zo vies. Ik kom nooit het pashokje uit bij het passen van een badpak of bh. Ik kijk snel in de spiegel onder de tl-lampen, houd met een hand het gordijn angstvallig dicht en kleed mij snel weer om. Om vervolgens met een badpak aan het strand te zitten dat snijdt op de schouders en de hele dag tussen de billen schiet. Maar dat moet je er voor over hebben om zo snel mogelijk dat pashokje weer uit te kunnen.