Ja, ik val zowel op mannen als op vrouwen. Toen ik dat rond mijn 18e stuntelend aan mijn ouders vertelde sprak mijn vader de ouderwetse geruststeller: Kind, als je maar gelukkig bent.
Regelmatig word ik door anderen liever voor een gewone pot versleten omdat bi maar moeilijk te plaatsen is. Of het is een fase. Of het is gewoon modieus van twee walletjes eten. Hoe het ook genoemd mag worden, ik val zowel op mannen als op vrouwen. Ik heb een vriend gehad waarmee ik naar mooie vrouwen keek. Ik heb een vriendin gehad waarmee er wel eens een leuke man met ons mee mocht. Mits gelijkwaardig vind ik alles goed.
Veel vrouwen vinden zichzelf ‘ een beetje bi ’. Dat houdt vaak in dat ze een beetje getrouwd zijn, een beetje (twee) kinderen hebben en het een beetje spannend vinden om op feestjes met de buurvrouw te tongen. Zoenen met een vrouw blijkt dan ook zo veel zachter. Wellicht is dat door het ontbreken van de baardstoppels.
Er zijn ook hardcore biseksuelen die zichzelf niet bi noemen maar het formuleren als: Ik val gewoon op mensen. Dat vind ik belachelijk. Ik val namelijk helemaal niet op mensen. Ik val op bepaalde types mensen, en daar ben ik vrij kieskeurig in, maar ik val niet op mensen in het algemeen. Hoogbejaarden en kinderen mogen al niet mee doen bij mij. En het is net als beweren dat je van kleuren houdt. Dus je vindt rood net zo mooi als poepbeige ? Of dat je op dieren valt. Ja, zowel op de rode mier als op de giraffe en alles daar tussen in. Je valt toch ook niet op rassen of godsdiensten ? Op een zwarte, joodse vrouw zou ik best kunnen vallen, maar liever niet op algemene mensen.
Er zijn ook vrouwen die bi in theorie zijn. In de praktijk zijn deze vrouwen hetero, maar in theorie zouden ze heus met een vrouw kunnen zijn. Nee, dat hebben ze nog nooit geprobeerd, ze moeten er ook niet aan denken om met een vrouw te vrijen, maar ze zouden best met een vrouw kunnen samenleven. Dat heet dan volgens mij niet bi-seksueel maar een huisgenoot.
Ik ben het al helemaal niet eens met bi-seksuelen die durven te beweren dat iedereen een beetje bi is. Ik geloof absoluut niet dat iedereen een beetje bi is. Ik heb goede vriendinnen die er niet aan moeten denken om het bed te delen met een vrouw. Zelfs niet met mij, zelfs niet na heel veel drugs in hun drankje. Dat je beter kunt praten met vrouwen dan met mannen zijn velen het wel over eens, maar om ook het bed te delen met iemand van hetzelfde geslacht roept bij veel mensen simpelweg aversie op. En dat snap ik heel goed. Dat heeft niets met niet vrij in je hoofd zijn te maken of dat soort onzin, dan moet je er gewoon niet aan denken. Niet iedereen is (een beetje) bi. Gelukkig maar trouwens want dan kwam ik mijn slaapkamer niet meer uit. Mijn ouders zijn tegen de zestig maar hebben er inmiddels vrede mee dat ik zowel met een man als met een vrouw thuis kan komen. Wanneer ik hen informeer over een nieuwe liefde wordt er niet eerst gevraagd wie het is, maar wat. En ach, als ‘ het ’ maar lief is voor me.